صابون ها طیف وسیعی از کاربردها را دارند. علاوه بر شستشوی لباس های آشنا در صنعت نساجی به طور گسترده ای استفاده می شود. معمولاً پیشرفته ترین اسیدهای چرب نمک های سدیم هستند که معمولاً صابون سخت نامیده می شوند که صابون نرم نامیده می شوند و برای شامپو و اصلاح استفاده می شوند. نمک آمونیوم آن اغلب به عنوان کرم استفاده می شود. با توجه به ترکیب صابون، صابون ساخته شده توسط اسید چرب اشباع شده به سختی از قسمت اسید چرب ساخته می شود و برعکس، صابون ساخته شده توسط اسید چرب غیر اشباع نرم تر است. ماده اصلی صابون نقطه ذوب بالای روغن است. با توجه به طول زنجیره کربن، به طور کلی، زنجیره کربنی اسیدهای چرب بسیار کوتاه است، صابون ساخته شده در آب بیش از حد در آب محلول است و زنجیره کربنی بسیار طولانی است، بنابراین حلالیت بسیار کم است. بنابراین، فقط اسیدهای چرب C10 ~ C20 نمک پتاسیم یا نمک سدیم برای ساخت صابون مناسب هستند. در واقع، صابون حاوی اسیدهای چرب C16 ~ C18 است.
صابون معمولاً حاوی مقدار زیادی آب است. پس از افزودن ادویه ها، رنگ ها و سایر پرکننده ها به محصولات نهایی، انواع صابون به دست می آید.
صابون رختشویی زرد رنگ رایج که معمولاً با رزین مخلوط می شود، به شکل نمک سدیم اضافه می شود. هدف افزایش حلالیت و کف صابون است و همچنین به عنوان پرکننده ارزانتر است.
صابون لباسشویی سفید با کربنات سدیم و سیلیکات سدیم (با محتوای 12 درصد) اضافه می شود که حاوی حدود 30 درصد رطوبت صابون لباسشویی است. اگر صابون لباسشویی سفید خشک شده و به برش های نازک بریده شود، می توان از صابون برای شستن پارچه مرغوب استفاده کرد.
صابون با افزودن مقدار مناسب مخلوط فنل و کرزول (ضد سپسیس، استریلیزاسیون) یا اسید بوریک به صابون اضافه می شود. صابون باید مواد پیشرفته تری داشته باشد، به عنوان مثال، استفاده از کره یا روغن نخل و روغن نارگیل مخلوط با روغن نارگیل، از صابون ساخته شده، شکسته شده، خشک به آب حدود 10 تا 15٪ و سپس اضافه کردن ادویه، رنگ، قالب گیری فشرده. به دست آمده است.
صابون پتاسیم مایع معمولاً به عنوان شامپو و غیره استفاده می شود، معمولاً با روغن نارگیل به عنوان ماده اولیه.
صابون، معمولا به صابون سخت، صابون نرم و صابون سه نوع تقسیم می شود. اگر مقداری دارو به صابون اضافه کنید تبدیل به صابون می شود، مانند صابون گوگرد، صابون صندل و غیره.
صابون سخت اغلب گفته می شود"؛ صابون بدبو"؛، حاوی قلیائیت بالا است، توانایی چربی زدایی و ضد عفونی قوی است، اما همچنین باعث تحریک بیشتر پوست می شود، استفاده مکرر می تواند پوست را به سرعت خشک، زبر کند. پوسته پوسته شدن و سایر پدیده ها. بنابراین، صابون سخت معمولاً برای شستشو استفاده می شود اما برای حمام کردن استفاده نمی شود.
صابون نرم"صابون" ما معمولا استفاده می کنیم خاصیت قلیایی کمتری دارد و تحریک کمتری برای پوست دارد، بنابراین در بیماران عادی و پسوریازیس قابل استفاده است. اثر شوره سر خوبی روی پوست دارد.
صابون چرب را صابون چند چربی نیز می گویند که حاوی مواد قلیایی نیست. صابون کودکان's متعلق به این کلاس است. برای استفاده بیماران زن مناسب است.
صابون کربولیک، صابون گوگرد، صابون قطران زغال سنگ، صابون اسید بوریک، صابون لای سو و صابون چوب صندل نیز برای بیماران پسوریازیس قابل استفاده است. اما اگر بیمار به مقداری صابون حساسیت دارد باید از مصرف آن خودداری کرد.
