چگونه کارخانه تولید اسید سولفوریک مناسب برای پروژه های صنعتی را انتخاب کنیم؟

برای یک پروژه-سولفوریک اسید در مقیاس بزرگ، انتخاب یک کارخانه تولید صرفاً به مقایسه قیمت تجهیزات یا ظرفیت اسمی نیست. نیروگاه باید با مواد اولیه، تولید سالانه، غلظت اسید، برنامه عملیاتی، شرایط بهره برداری، طرح سایت، فرآیند پایین دستی و الزامات محیطی مطابقت داشته باشد. این عوامل مسیر فرآیند، پیکربندی تجهیزات، سیستم بازیابی گرما، مواد ساخت و ساز، سطح اتوماسیون و محدوده کلی پروژه را تعیین می کنند. برای خریداران صنعتی، سوال کلیدی نه تنها این است که کارخانه چقدر اسید می تواند تولید کند، بلکه این است که آیا سیستم فرآیند کامل با شرایط تولید مطابقت دارد یا خیر.

خریداران چه ظرفیت تولید و مسیر فرآیندی را باید انتخاب کنند؟

اولین تصمیم خرید ظرفیت تولید مورد نیاز است. خریداران باید تولید سالانه هدف را همراه با ساعات کار مورد انتظار تعریف کنند، نه اینکه تجهیزات را فقط بر اساس ظرفیت اسمی ساعتی انتخاب کنند. برای مثال، پروژه‌ای که 100000 تن در آمپری تولید می‌کند، به فرآیند و پیکربندی ابزار متفاوتی از تأسیسات کوچک‌تر یا کارخانه‌ای که برای خروجی بسیار بالاتر طراحی شده است، نیاز دارد. خوراک باید در همان مرحله در نظر گرفته شود زیرا مستقیماً بر مسیر فرآیند و تجهیزات بالادست تأثیر می گذارد.

یک کارخانه تولید اسید سولفوریک{0}}سولفوریک معمولاً به دنبال ذوب گوگرد، فیلتراسیون گوگرد، احتراق گوگرد، تبدیل SO2، جذب SO3 و کار با اسید سولفوریک به پایان می رسد. هنگامی که گازهای فرآیند حاوی پیریت یا گوگرد{2}}به جای گوگرد عنصری استفاده می‌شوند، ممکن است به سیستم‌های تمیز کردن گاز{3} و آماده‌سازی خوراک اضافی نیاز باشد. بنابراین، مسیر نهایی فرآیند باید بر اساس شرایط واقعی مواد خام، ظرفیت تولید مورد نیاز، شرایط عملیاتی، و الزامات پایین دستی تعیین شود.

پیکربندی کارخانه اسید سولفوریک شامل چه مواردی است؟

یک کارخانه کامل اسید سولفوریک از بخش های فرآیندی به هم پیوسته تشکیل شده است تا یک دستگاه تولید واحد. بسته تجهیزات معمولاً باید مراحل آماده‌سازی خوراک و احتراق، تبدیل کاتالیزوری، خشک کردن و جذب، گردش اسید، بازیابی حرارت، کنترل فرآیند، و ذخیره‌سازی یا جابجایی اسید نهایی را با توجه به محدوده پروژه پوشش دهد.

بخش آماده سازی گوگرد وضعیت خوراک ورودی به احتراق را تعیین می کند. بخش احتراق گاز SO2 مورد نیاز مرحله تبدیل را فراهم می کند. بخش تبدیل و جذب نحوه تبدیل و جذب گاز فرآیند به اسید سولفوریک را تعیین می کند. بازیابی گرما را می توان در صورت لزوم در سیستم تاسیسات کارخانه گنجاند.

برای تدارک کامل کارخانه، این بخش ها باید به عنوان یک سیستم فرآیند در نظر گرفته شوند. تغییر در ظرفیت، مواد اولیه، غلظت اسید یا شرایط عملیاتی می تواند بر اندازه تجهیزات، لوله کشی، تجهیزات، ابزار دقیق و الزامات کنترل تأثیر بگذارد.

تبدیل، جذب و بازیابی حرارت چگونه باید طراحی شود؟

هر بخش از کارخانه تولید اسید سولفوریک از طریق شرایط کلی فرآیند به هم متصل می شود. سیستم احتراق گوگرد باید تولید SO2 پایدار را برای بخش تبدیل پایین دست فراهم کند، در حالی که سیستم تبدیل شرایط گاز مورد نیاز برای اکسیداسیون کاتالیزوری را حفظ می کند. سیستم خشک کردن و جذب، غلظت اسید و گردش خون را کنترل می کند، در حالی که بازیابی گرما را می توان در تعادل کاربری گیاه گنجاند.

تغییر در یک بخش فرآیند می تواند بر اندازه تجهیزات، مصرف ابزار، تعادل حرارتی، لوله کشی، ابزار دقیق و کنترل فرآیند در سراسر تاسیسات تاثیر بگذارد. بنابراین این سیستم ها باید به عنوان یک پیکربندی یکپارچه ارزیابی شوند تا به عنوان بسته های تجهیزات مستقل.

کارخانه تولید 100000 تن اسید سولفوریک: پیکربندی مرجع

یک پیکربندی مرجع منتشر شده برای یک کارخانه تولید اسید سولفوریک با سوزاندن 100000 تن گوگرد-از یک سیستم تبدیل کاتالیزوری چهار مرحله‌ای- که به صورت 3+1 مرتب شده است، همراه با تبدیل مضاعف و جذب مضاعف (DCDA) استفاده می‌کند. پیکربندی مرجع نرخ تبدیل SO2 بیشتر یا برابر با 99.8٪ و غلظت اسید سولفوریک تقریباً 98.1-98.5٪ را مشخص می کند.

این شکل ها یک پیکربندی مرجع را توصیف می کنند و نباید به عنوان مقادیر طراحی جهانی در نظر گرفته شوند. مشخصات نهایی کارخانه به خوراک واقعی، هدف تولید، شرایط کاربری، نیازهای محل، غلظت اسید و الزامات زیست محیطی قابل اجرا بستگی دارد.

مواد و محافظ در برابر خوردگی چگونه باید انتخاب شوند؟

انتخاب مواد بخش مهمی از طراحی کارخانه اسید سولفوریک است زیرا بخش‌های مختلف در معرض گاز، اسید، دما و شرایط عملیاتی متفاوتی قرار دارند. بنابراین، مواد باید با توجه به شرایط خدمات واقعی به جای استفاده از یک ماده در سراسر کارخانه انتخاب شوند.

چگونه می توان انتشار و کنترل فرآیند را مدیریت کرد؟

کنترل فرآیند ارتباط نزدیکی با عملکرد پایدار کارخانه اسید سولفوریک دارد. سیستم کنترل نیاز به هماهنگی بخش های فرآیند اصلی و نظارت بر متغیرهای عملیاتی مورد نیاز توسط طراحی کارخانه خاص دارد. یک سیستم کنترل خودکار DCS در پیکربندی مرجع منتشر شده 100000 تن در هر ساعت گنجانده شده است.

کنترل انتشار باید در طول طراحی فرآیند مورد توجه قرار گیرد نه به عنوان یک موضوع جداگانه پایین دستی. اقدامات کنترلی قابل اجرا به مسیر فرآیند، مواد اولیه، پیکربندی کارخانه، الزامات محیطی محلی و شرایط پروژه بستگی دارد.

خریداران قبل از سفارش تجهیزات چه چیزی را باید بررسی کنند؟

قبل از سفارش یک کارخانه کامل تولید اسید سولفوریک، خریداران باید اطلاعات فرآیند کافی را در اختیار تامین کننده قرار دهند تا پیکربندی کارخانه را تعیین کند. مشخصات خرید باید الزامات فرآیند را پوشش دهد و نه تنها نام تجهیزات را پوشش دهد.

چگونه تولید کننده مناسب کارخانه اسید سولفوریک را انتخاب کنیم؟

برای یک کارخانه کامل اسید سولفوریک، سازنده یا تامین کننده مهندسی باید با توجه به محدوده پروژه واقعی ارزیابی شود. خریداران باید روشن کنند که آیا تامین کننده تنها مسئول تجهیزات فردی است یا طراحی فرآیند، تامین تجهیزات، نصب، راه اندازی، آموزش و پشتیبانی فنی.

همین اصل در مورد ضمانت های فرآیند و مشخصات فنی نیز صادق است. ظرفیت، غلظت اسید، عملکرد تبدیل، شرایط کاربردی، انتخاب مواد و الزامات محیطی باید بر اساس پروژه خاص تعریف شوند نه اینکه از کاتالوگ تجهیزات عمومی گرفته شوند.

شرکت مهندسی شیمی آسیا، آموزشی ویبولیتین خدمات مهندسی را برای پروژه های تولید مواد شیمیایی و فرآیندی، پوشش مشاوره فنی، طراحی فرآیند، ساخت یا تهیه تجهیزات، نصب، راه اندازی، آموزش اپراتور و پشتیبانی فنی ارائه می دهد.

برای پروژه های اسید سولفوریک، محدوده مهندسی برای aکارخانه تولید اسید سولفوریکرا می توان با توجه به خوراک انتخابی، ظرفیت تولید، مسیر فرآیند، پیکربندی تجهیزات، شرایط ابزار، مصالح ساخت، الزامات کنترل، و شرایط پروژه- توسعه داد. پیکربندی کارخانه اسید سولفوریک مبتنی بر-سولفور و پیریت-را می‌توان با توجه به-نیازهای مواد خام پروژه در نظر گرفت.